बाबु राम को विडियो: म ओर परिबार

शनिवार, 8 नवंबर 2008

म ओर परिबार

कोई टिप्पणी नहीं:

एक टिप्पणी भेजें

मेरो ठुलो कान्ही रेय्सुन्गा को

मेरो ठुलो कान्ही रेय्सुन्गा को एक दिन म र मेरो दादा हरी भंडारी तुलों अक्दाशी को दिन पारी हामी गुल्मी को रेय्सुन्गा मंदीर मा जान हिनिम घर दय्खै र हामी गुल्मी तम्घास बाजार दिउसो १२ बजे पुगिम था पुग्दा नेपाली फिलिम लगे को रहे छ दादा र म सल्हाहा गारी हामी फिलिम हर्न लगीम तयस पछि हरो फिलिम ४ बजे सक्यो तयस पछि हामी फलार कायर रसुन्गा को जंगल चड़ना लगीम ३ गन्ता को सफर सुरु वो अकादसी को दिन थियो हमि उपास्य का तीम र हाम्रो कुट्टा माती जाने सट्टों तल्ल तल्ल आहे को थियो हामी अदि जंगल मा पुग्दा हम्लय रात को ८ बजो हामी गमासन जंगल को बिच छम बाग करौना लागो म त हिड्ने इस्तितय मा थिन म थै बसे दादा ले मालय छित्तो हिन् के वन्ना लगनु वो बाग कराय को छ म सय वय गर्दे मन्दिर को डोका नेर पुगे मलय सहस अहो मलय न्यू लाफ़े मिलो र थ्हा जगी हरु हुनोदो रहे छ उहा बट्टा हामी लाय फलार को रूप मा कबली उसुने को एक पिस मिलो यो हो मेरो तुलों संगर्ष को सच्चो कहानी बाबु राम ,हरी भंडारी गुल्मी रसुन्गा ,गुल्मी हूँगा

एक दिन इंडिया तीर गए छ १४ बर्ष को उमेर मा त्यास पछि दरय काम गर्दे छोदय गरे छ १० बर्ष इंडिया बसे पछि उस लाय होटल तीर लागना मोन लगे छ तेस पछि उस ले तयस पछि उ कुक काम सिक्को तेस पछी उसले आपने सोदय्स मा काम गर्न मोन लागे छ र अपनों सोदय्स मा काम लागे छ ५०००/- रूपया कमौना लागे छ अपनों हाथ मा अति पेसा कमौदा उस लाय गर्बः भय छ त्यास पछि उस लाय बिभा पनी गरे छ एक दिन उस लाय बेदय्स जाने मौखा मिले छ उ बेदय्स गए छ र आज उ बेदय्स मा छ आज उस का परिबार नेपाल को राम्रो शर मा रखे को छ परिबार लाय सुख राके को छ यो एक सफर हो बिदय्सीय को मानेस को एक जीवन सफर